The Garden of my Beloved

Waarom God snoeit…

Snoeien! Het roept onpopulaire beelden op van snijden, zagen, levende takken en knoppen die worden gekapt. We weten allemaal dat het als doel heeft alles wat onvruchtbaar of overbodig is, weg te snijden.

Jezus' woorden: "Elke rank aan Mij, die geen vrucht draagt, die neemt Hij (God de Vader) weg; en elke rank die wel vrucht draagt, die snoeit Hij, zodat hij meer vrucht zal dragen." (Joh. 15:2) brengen een vaag gevoel van ongemak, vooral in onze westerse cultuur, waarin we gewoon zijn te denken dat "meer" beter is.

Toch snoeit God ons. Om diverse redenen: om patronen van zonde weg te nemen, bolwerken in ons denken omver te halen, om Zijn wil in ons leven te bevestigen, om het allerbeste van God voor ons plaats te geven in ons leven en ook door ons leven. Hij snoeit ook om ons zuiver te maken en Zijn Koninkrijk op aarde te doen groeien. Snoeien is niet alleen het verwijderen van dode takken. Het proces heeft altijd als doel toe te nemen in vrucht, zelfs als dat betekent dat er iets levends weggehaald moet worden.

"Ik ben de Ware Wijnstok en Mijn Vader is de Landman. Elke rank aan Mij, die geen vrucht draagt, neemt Hij weg, en elke die wel vrucht draagt, snoeit Hij, opdat zij meer vrucht drage. Gij zijt nu rein om het woord, dat Ik tot u gesproken heb; blijf in Mij, gelijk Ik in u. Evenals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, als hij niet aan de wijnstok blijft, zo ook gij niet, indien gij in Mij niet blijft. Ik ben de wijnstok, gij zijt de ranken. Wie in Mij blijft, gelijk Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt gij niets doen." (Joh. 5: 1-5)

Vooruitgaan door snoeien

God is een geduldige en goede tuinman die houdt van zijn werk. Pasbekeerden geeft Hij vaak perioden van genade, zodat zij kunnen kiezen hoe ze om zullen gaan met verkeerde houdingen en praktijken. Maar zoals het is met opgroeiende kinderen, werkt Hij toe naar een tijd waarin we kinderlijke houdingen en gedrag achter ons laten. Vanuit onze kant gezien; als we ons niet overgeven aan het snoeien, stoppen we met groeien. We moeten de lessen die God ons wil leren aanpakken om vooruitgang te boeken in onze geestelijke ontwikkeling.

Hoe serieuzer de zonde, des te harder de ervaring van het snoeien. Een voorbeeld hiervan kan zijn dat een pasbekeerde zich gaat realiseren dat een aantal films die hij of zij gewend was te bekijken, niet aanvaardbaar zijn voor de Heer. De films zullen niet eens direct grof geweld of pornografische beelden bevatten, maar toch op de een of andere manier ongepast zijn.

Een wat serieuzere zaak kan zijn dat God op iemand aandringt de vader toch te vergeven die hem of haar als kind in de steek liet, ondanks dat die vader hem of haar tot slachtoffer heeft gemaakt. God wil mensen leren anderen te vergeven, zodat Hij zijn genade en goedheid in hen gestalte kan geven. Helaas laten vele christenen God niet toe in de schuilhoeken van hun hart, en verspelen daardoor de volheid van zijn genade in hun dagelijks leven. Net zoals de Hebreeërs in de woestijn, kunnen ook gelovigen continu buiten Gods beloften dwalen, zonder ze tot vervulling te zien komen, vanwege hun zonden.

In een extreme zaak in de gemeente van Korinthe, waarin een gemeentelid naar bed ging met de vrouw van zijn vader, droeg Paulus op zo iemand aan satan over te leveren zodat zijn ziel vernietigd zou worden, omdat God zei: "Genoeg is genoeg" (1 Kor. 5:5). Maar, geleid door de Heilige Geest, deed Paulus dit vanuit liefde, niet vanuit veroordeling. Hij was bezorgd om het eeuwige welzijn van de man. "Zodat zijn geest bewaard mag blijven in de dag van de Heer Jezus" (1 Kor.5:5). God snoeit ons voor ons eigen bestwil, zodat wij mogen delen in Zijn heiligheid (Hebreeën 12:10).

Voorbereiding door snoeien

Soms snoeit God ons om Zijn wil in ons te bevestigen. God gebruikt soms 'wildernis-' of 'woestijnperioden' om ons te bestraffen of te louteren. Toch, als we de bijbel bestuderen, lezen we over mannen en vrouwen die deze ervaringen verdroegen, omdat de Vader hen wilde voorbereiden voor toekomstige gebeurtenissen of opdrachten. Mozes bracht veertig jaar door in de woestijn ter voorbereiding van zijn leidersrol in Israël. Elia onderging een vernedering van zo'n drie jaar, terwijl hij leefde bij de beek Krit en bij de weduwe die hem voedde en voor hem zorgde. Ook later toen hij in Sidon woonde, de thuisstad van zijn vijand Izebel. Zelfs Jezus, een onbevlekt, rechtvaardig mens, bracht veertig dagen vastend door in de woestijn, ter voorbereiding voor Zijn bediening.

De Vader houdt van ons en gaat met ieder van ons om op een manier die past bij onze persoonlijkheid en roeping. Als we groeien in Gods weg met ons en in het kennen van Hem, zal Zijn openbaring over onze roeping, gaven en Zijn wil in ons leven toenemen.

,,Grote zegen vandaag, kan de hindernis worden voor een nog grotere zegen morgen!''

Een voorganger zei eens dat we Gods aangezicht moeten zoeken, niet Zijn handen. Het probleem is echter dat we soms zo gezegend zijn door God - dus Zijn hand in ons leven ervaren - dat we nauwelijks nog de noodzaak zien Zijn aangezicht te zoeken. Grote zegen vandaag, kan de hindernis worden voor een nog grotere zegen morgen! Gods plan in ons leven is voortdurend te groeien in vrucht. Maar als tijden van verandering komen, komen we op het gevaarlijke gebied waarin we zo tevreden zijn met onze huidige staat, dat het moeilijk is om te horen en te beantwoorden aan wat de Heilige Geest ons probeert te zeggen! Op zulke momenten brengt God soms beproevingen en moeilijkheden op ons pad, om onze aandacht te krijgen.

Winst doorsnoeien

Zelfs als we de stem van de Heilige Geest hebben gehoord en positief beantwoord, gaat God nog steeds door met snoeien. De Vader kiest er soms voor dingen te verwijderen die op zichzelf goed zijn, maar die ons afleiden van Zijn volledige wil voor ons. Bijvoorbeeld: Er is niets verkeerd aan een goede carrière met een hoog salaris. De wortel van alle kwaad is de líefde voor geld, niet het geld zelf. Misschien is de carrière wel een door God aangewezen zendingsveld. Maar God kan ook iemand vanuit een goedbetaalde carrière roepen, om parttime te werken met de armen. In dat geval zou de carrière waarschijnlijk gesnoeid moeten worden. Het snoeien van de levensstandaard van deze persoon zou nog wel eens heel pijnlijk kunnen zijn, maar het zou noodzakelijk zijn voor zijn bediening. De bediening zou misschien minder aantrekkelijk lijken, maar in feite veel meer voldoening en vervulling geven.

Ik ervaarde zo'n verlies van 'iets goeds' halverwege mijn twintiger jaren, toen ik veel tijd besteedde aan het beklimmen van rotsen in Californie. In de bergen zijn en ogenschijnlijk de wetten van de zwaartekracht trotseren, was de heerlijkste activiteit die ik me kon voorstellen. Ik genoot van Gods schepping en ik genoot van de vrijheid van beweging die Hij me had gegeven. Maar op een avond, in een tijd van aanbidding, zei de Heer behoorlijk duidelijk dat als ik echt helemaal wilde staan in Zijn wil voor mijn leven, ik het rotsklimmen moest opgeven. Dat was moeilijk. Ik moest kiezen tussen het beklimmen van rotsen of het "beklimmen van de berg des Heren" (Ps. 24:3) - in mijn geval het reizen in de bediening. Deze twee stonden tegenover elkaar in mijn leven.

Loutering door snoeien

Ik geloof dat de Heer me vorig jaar een profetisch woord gaf over een "periode van snoeien" voor veel gemeenten en gelovigen. Meer nog dan alleen het wegsnijden van zonden en ongezonde praktijken, zou God ons voorbereiden voor een tijd van grotere oogst. De sleutel van dit profetische woord was een blik op het hart van Johannes de Doper - God liet me kijken naar zijn motivatie en zijn roeping. Terwijl Johannes' eigen bediening in het niet verdween en zijn publiek slonk, klaagden zijn volgelingen dat de mensen nu Jezus volgden, die Johannes nota bene zelf had gedoopt. Johannes reageerde: "Die de bruid heeft, is de bruidegom; maar de vriend van de bruidegom, die erbij staat en naar hem luistert, verblijdt zich met blijdschap over de stem van de bruidegom. Zo is dan deze mijn blijdschap vervuld. Hij moet wassen, ik moet minder worden."(Joh. 3:29,30)

Veel christenen en gemeenteleiders van vandaag ervaren een dergelijke tijd van snoeien. Net als Johannes de Doper, waren we misschien betrokken in goede, vruchtbare bedieningen de afgelopen jaren. Maar als we een grotere oogst willen binnenhalen, hebben we meer van Jezus nodig en minder van onszelf, waaronder misschien ook minder van onze eigen manieren en strategieën om God te dienen.

Toen Jesaja sprak over 'nieuwe dingen die zouden komen', zei hij dat de vorige dingen aan hun eind waren gekomen. Hieruit begrijp ik dat de Heilige Geest, als we Hem toelaten, ons nieuwe manieren zal geven om de verlorenen te bereiken en de gebroken harten te genezen. Maar om de nieuwe manieren te omhelzen, zullen we de oude manieren misschien moeten opgeven.

Het laatste onzuivere bestanddeel dat uit goud wordt weggehaald is zilver

Toen ik een tijd geleden sprak over het louterende vuur en Gods verlangen ons leven zuiver te maken zoals dat met puur goud gedaan wordt, sprak een man me aan. Hij werkte in een goudmijn en zijn werk was het zuiveringsproces. Hij werkte in het laatste stadium van de loutering. Hij vertelde mij het interessante feit dat zilver het laatste onzuivere bestanddeel is dat uit ruw goud wordt gehaald om het zuiver te maken. Dat verbaasde me! Zilver, op zichzelf een kostbaar metaal van grote waarde, wordt als onzuiver beschouwd als het vermengd is met goud.

Velen van ons, die God met hun hele hart hebben gediend gedurende vele jaren, komen nu misschien in de laatste stadium van het proces om bruikbare vaten voor Hem te worden, zodat hij ons kan gebruiken in een grote oogst. Er zijn gebieden in onze bediening en levensstijl die God wil veranderen. Dan moeten we net als Johannes de Doper, zelf minder worden, om een toename van Jezus te kunnen zien.

De Vader verwijdert soms dingen die op zichzelf goed zijn …

Het doel bereiken door snoeien

Ik geloof dat God zegt dat de baby van opwekking snel zal komen, maar dat het niet op de gebruikelijke manier geboren zal worden. Om Gods aangezicht te zoeken voor opwekking, moeten we ons hart boven ons hoofd zien te krijgen, dus niet vertrouwen op ons eigen inzicht. Als we de baby willen baren op de gebruikelijke manieren, zullen we het kind verliezen.

Ik had deze boodschap een tijd geleden gebracht in een gemeente in Fort Wayne, en de dag erna ging één van de dochters van de voorganger naar het ziekenhuis om de bevalling van haar baby op te wekken. Haar baby was elf dagen over tijd. Kort nadat ze de medicijnen had ingenomen, stopte het hartje van de baby. Vreemd genoeg gebood de arts de moeder onmiddellijk op haar knieën te gaan zitten en haar hoofd op de grond te leggen. Toen ze dat deed, begon het hartje van de baby weer te kloppen. Ze maakten een keizersnee en ontdekten dat de navelstreng meermalen rond het nekje van de baby was gedraaid. Een normale bevalling zou het kind niet hebben overleefd.

Ik ervaarde dat dit incident een beeld was van vele gemeenten die 'zwanger zijn van opwekking'. Als de baby geboren moet worden, moeten we ons hart verheffen boven ons hoofd en niet vertrouwen op ons eigen inzicht hoe we met de bevalling om moeten gaan. Laten we, net als Johannes de Doper, ons overgeven aan het snoeien dat onze eigen manieren en inzichten van bediening zal verwijderen, zodat er meer van Jezus uit voort kan komen.

@Marc Dupont